Jan Hospes

Antonie Kamerling

‘Godverdomme Antonie! Lul! En je kinderen dan?’ Dit waren de woorden die ik uitschreeuwde richting de televisie nadat ik door teletekst op de hoogte was gesteld van het overlijden, de zelfdoding, van Antonie Kamerling. Nu, twee dagen later, weet ik ook wel dat zo’n opmerking beschamend simpel is. Ik kijk naar mijn zoon en zie de twinkeling in z’n ogen. Mocht het leven een bestaansdoel hebben, dan is het daar waar ik het dien te zoeken. Een hemels, paradijselijk gevoel omringt me elke keer weer wanneer ik hem zie of wanneer hij, altijd lachend, in m’n armen springt. Ja, compleet leeg van gedachten zweef ik dan rond in een materie die ‘geluk’ heet. Wanneer je door de depressie die in jou huist deze pure en prachtige schoonheid van je kinderen niet meer ziet, dan ben je niet toerekeningsvatbaar…..


antoniekamerling_400_01.
Lieve Antonie, rust zacht…….
Antonie Kamerling (Arnhem, 25 augustus 1966 - Zevenhoven, 6 oktober 2010)

Meer schrijfwerk

Share |