Jan Hospes

Het Kärntnertortheater, 7 mei 1824.

beethoven_400Twaalf jaar lang was er stilte geweest rondom de weergaloze componist Ludwig van Beethoven. Twaalf jaar lang had ‘de belichaming van genialiteit' niet de behoefte gevoeld om acte de présence te geven op een muzikaal podium. Maar op 7 mei 1824 kwam daar verandering in. In een tot de nok toe gevuld Kärntnertortheater liet Beethoven middels een orkest horen waar hij al die jaren mee bezig was geweest: zijn 9e symfonie!

Tweehonderd werelden ineenpersen zonder daarbij storende bijwerkingen te veroorzaken, Beethoven flikte het. De muzikale retraite vooraf aan de première had Beethoven's genialiteit geenszins aangetast, sterker nog, het had zich aangedikt. Beethoven had een compositie weten te beethoven_1schrijven waarmee hij de leken om hem heen op prachtige wijze duidelijk maakte wat er qua schoonheid allemaal te beleven viel. Hoe de bomen muziek maakten, hoe de rivieren stroomden en zo tot de mensheid spraken,  hoe de stenen in de weg op fluisterende wijze contact met haar berijders maakten, hoe de jaargetijden elk jaar weer hun intrede deden en hoe de liefde in de mens het grootste goed des levens was.  Tonen, overal aanwezig maar die niemand hoorde: Beethoven stopte ze allemaal  in zijn 9e symfonie... Briljant.


 


 


 


 


 


 


 


 


 


Ik zie u al denken: ‘Dat doet Guus Meeuwis toch ook altijd, geniale stukken schrijven?' Dat klopt. Maar het verschil tussen Guus  Meeuwis en Beethoven is het feit dat Beethoven doof was toen hij z'n 9e symfonie schreef.


 


 


 


 


 

Meer schrijfwerk

Share |