Jan Hospes

Elske DeWall - De prachtige stilte

elskedewall01_400Het is 9 mei 2009, twintig over acht en ik slurp te hete senseo-koffie naar binnen. Ik heb een kater van jewelste en het feit dat ik niet eens meer in staat ben om uit te slapen, ondanks het gegeven dat mijn vriendin en zoon er niet zijn, stemt mij al helemaal ongelukkig. Ik kijk naar m'n iPod en merk dat het schermpje de val op het Asser' beton niet heeft overleeft; breuken dwars over en weer, het ziet er niet uit. De sellotape die er provisorisch omheen is geplakt om alles bij elkaar te houden heeft al helemaal geen meerwaarde voor het uiterlijk van 't dingetje. Nee, mooi is anders. Mijn kameraadski, Peter Krako - we noemen hem vanaf nu Stevie, naar Stevie Ray Vaughan - heeft dit prachtige luxe-artikel gisteravond laten vallen (Heel toepasselijk verschijnt er nu ‘That's what friend are fore' - Trijntje Oosterhuis' in het beeldscherm van m'n iPod.) terwijl we een sigaretje zaten te roken tijdens onze terugreis naar het beloofde land - Groningen.
Mijn gedachten gaan terug naar eerder die avond want de val van m'n iPod was verre van het belangrijkste gisteravond. Ik was namelijk op uitnodiging van Stevie in het boemeltreintje richting Assen vertrokken omdat ik in het Mercuriustheater vermaakt zou gaan worden door Elske DeWall & band. Het zouden, zo was mij beloofd, muzikanten zijn die hun instrument meester waren. "Ik beloof het je Jan! Kom maar kijken, dan kan je het zelf zien. Ze is echt goed geworden en ze wordt ook alleen nog maar beter. Geloof me maar, je gaat het te gek vinden." Ik ben als muziekliefhebber natuurlijk ingegaan op dit enthousiast gebrachte verzoek en ik kan achteraf wel stellen dat ik zeer content ben met het feit dat ik dit heb gedaan. Daarbij kan ik kan ook zeggen dat Stevie mij vooraf geen onwaarheden heeft verteld, het niveau was hoog, zéér hoog.
ccelskedewall1_400Begon de avond nogal stroef met een wandeling van een half uur, vanaf het Asser' station naar het Mercuriustheater, eenmaal binnen het foeilelijke theater overmande mij al snel een gevoel van warmte en sereniteit.  Ik kreeg door dat het wel eens een speciale avond zou kunnen gaan worden. ‘Het gaat om de innerlijke schoonheid, jongen,' sprak mijn moeder vroeger altijd al en in het Mercuriustheater werd deze waarheid maar weer eens bevestigd - moeders spreken vaak de waarheid. Want hoe lelijk het gebouw vanaf de buitenkant ook leek te zijn, de schoonheid die het op de avond van de 8ste van mei 2010 herbergde, is er één die ik voor altijd in mijn geheugen gegrift zal hebben staan. Een fraai voorbeeld van 'kennis in de vorm van schoonheid' waar Socrates in Plato's  ‘symposion' over spreekt: "Het grootste goed is het zoeken naar kennis in de vorm van schoonheid." Nou, ik heb gevonden! Vanaf het moment dat Elske achter haar piano ging zitten (net de cover van het ‘live' album van Donny Hathaway by the way) en de toetsen een doorstroom liet zijn van haar ziel, was het raak. Ik waande mij in een oase van rust, stilte en sereniteit. Ik zweefde. Ja, ik was in de hemel en alleen mooie en zeer strak gearrangeerde  melodieën omringden mij.  Eenzame avonden alleen waren er nooit geweest en diepe deprimerende gedachten kon ik mij ook niet meer herinneren. Ik - en velen met mij - was vrij van geest en zweefde rond in de wereld die ‘Elske DeWall' heette. De stilte die Elske begeleidde tijdens het nummer ‘For you' - een nummer waarmee ze het publiek meeneemt naar de diepste hoeken van haar, blijkbaar, prachtige ziel -  was er één die ik nooit van mijn levensdagen meer zal vergeten; alhoewel er wel iemand zong, hoorde ik ook stilte. Het was prachtig! Ik durf dan ook wel te stellen dat: hoe meer Elske van haar ziel zal laten zien, hoe succesvoller ze zal zijn....'


elske_dewall_4_300


Ik kwam dan ook tot de volgende recensie:
Er zit geen enkele discrepantie in de muziek die Elske DeWall speelt en de persoon die ze wenst te zijn. Het was één en al liefde en dankbaarheid. Liefde voor het leven, en liefde voor de muziek. Ik persoonlijk ben dankbaar voor het feit dat de tijdslijn van dit bandje  en de tijdslijn van mij als individu elkaar gekruist zijn.

Ik kijk wederom naar mijn iPod, zie het kapotte scherm en denk bij mezelf: 'Misschien moet ik 'm helemaal niet bij een winkel ter reparatie aanbieden maar 'm gewoon laten zoals-ie nu is. Want alhoewel dit muziekapparaatje qua overkomen misschien lelijk is, de inhoud ervan bulkt uit van schoonheid. Daarnaast is het een hele mooi reminder aan een prachtige avond waarin ik me heel even in 'De hemel' heb gewaand.


Arrivederci,

Jan Hospes


PS Ik had bij de naam Mercurius al op mijn hoede moeten zijn. Het is immers de planeet die het dichtst bij de zon staat, en dus had ik warmte kunnen verwachten.


 ("Muziek is de moedertaal van het hart"- Ernst Hohenemser)


 

Meer schrijfwerk

Share |