Jan Hospes

PC wildcard-systeem

_39229527_ivanisevic2001Goran Šimun Ivanišević won in 2001 het prachtige prestigieuze tennistoernooi Wimbledon.  ‘Ja, en?' zult u zeggen, ‘Wat boeit mij dat, Jan? Agassi won ‘m in 1992 en Boris Becker  in 1985, en de laatste deed dat ook nog eens als zeventienjarige broekie, nieuwkomertje, dus waar wil je naartoe met dit verhaal, meneertje sportcanon-wannebe?' Nou, dat zal ik u vertellen. Het verhaal ‘Ivanišević  & Wimbledon' intrigeert me omdat de wijze waarop deze overwinning tot stand is gekomen, zo bijzonder is. Goran Ivanišević had namelijk al driemaal eerder in de finale van Wimbledon gestaan, '92, '94 en '98,  maar wist ‘m nooit te winnen. Pas in 2001, in de nadagen van z'n carrière, wist hij als winnaar uit de bus te komen. Een heilig geloof in het feit dat hij het toernooi nog eens zou gaan winnen had ervoor gezorgd dat hij iedereen had verslagen, zo sprak Ivanišević tijdens de persconferentie nadien. Een voorbeeld dat perfect aangeeft dat topsport voor een groot deel, voor een enorm groot deel zelfs, tussen de oren zit.
Maar ondanks de mooie woorden van Ivanišević over ‘the mind-setting of the brain', zijn overwinning was niet tot stand gekomen als de Wimbledonorganisatie niet het lumineuze idee had gehad om Ivanišević een ‘wildcard' te gunnen. Want zonder die ‘wildcard' had Ivanišević, lot of geen lot, niet eens recht op toegang tot het heilige gras, zijn ranking stond dat niet toe. Ivanišević  stond voor aanvang van het toernooi namelijk op plaats 125 van de ATP-ranglijst, en die plekgoran-ivanisevic-wimbledon-2001_2402434_400 verschafte géén rechtstreekste toegang tot het hoofdtoernooi. Geen deelname dus. Conclusie: door een beslissing op bestuurlijk niveau is er tennisgeschiedenis geschreven.


Wildcard
pc_franekerTijdens de PC-nacht 2009 sprak ik met toenmalig voorzitter van kaatsvereniging ‘De lege gean', Gauke Zijlstra. Een sympathieke vent, erg ontwikkelingsgericht en de ideeënbus zit altijd vol. Samen concludeerden we, de PC-dag nog even doornemend, dat er sprake was van nivellering in het kaatsen, waarbij de pijl, die het niveau aanduidde, naar beneden gericht was. Een verklaring hiervoor was snel gevonden: er waren teveel toppers in kort tijdsbestek gestopt  - Wassenaar, van der Graaf (A), van der Graaf (B), Bonnema, Groenendijk, Berkepas. Het gat dat door deze heren was achtergelaten was simpelweg te groot gebleken om die in één keer goed, adequaat, zonder niveauverlies, op te vullen; hoe goed de jongens hier zichtbaar hun best ook voor deden.
‘Stopt of net, toch wol ik die toppers hjir gewoan noch sjen, Jan! Hjir op de PC!' sprak Zijlstra. ‘Se kinne it nivo noch oan, dus werom net? En it publyk wol dat ek, hè. Dat garandear ik dy.' De woorden raakten me. Diep van binnen voelde ik namelijk dat ik er net zo over dacht als Zijlstra. Het PC-publiek dient op de PC gewoon het ‘hoogst mogelijke niveau' te zien te krijgen en niks anders.

Waarom waren ze gestopt, de fenomenen? Je hoort 't kaatsers vaak zeggen: "Vanaf maart t/m september  vier à vijf dagen in de week met 'it spultsje' bezig zijn is lang, hè. Op in gegeven moment gaat het je tegenstaan, is het klaar. Een te drukke wedstrijdkalender." En zo zijn vele kaatsers al voor het kaatsen verloren gegaan, omdat het tijdrovend is.
‘Zouden ze  klaar zijn met het kaatsen? Zou het plezier voor dit prachtige spel dan helemaal weg zijn?' vraag ik mezelf vaak af als ik weer eens zo'n berichtgeving over een vroegtijdig vertrek  op kaatsen- of knkb.nl lees. Maar het antwoord op deze vragen is eigenlijk altijd: nee! Het jaar daarop staan dezelfde matadors namelijk met de regelmaat van de klok, soms zelfs wekelijks, te ballen op de 1eklas. In vrije samenstelling gezellig ballen met wat vrienden of dorpsgenoten. Berkepas, vd Graaf (A), vd Graaf (B), Scharringa, Meekma, Wassenaar, Boersma; ik heb ze allemaal gezien de afgelopen twee jaar en het was een genot om naar te kijken. En daar, met dat gegeven - dat het een genot is om naar te kijken en dat die oud-topkaatsers nog wel willen, alleen niet meer zo ontzettend lang - daar moeten de KNKB en de Permanente Commissie, omwille van het publiek, wat mee doen. Mijn voorstel: een PC wildcard-competitie!

Drie wedstrijden vooraf aan de PC,  't liefst grote wedstrijden op de 1e klas (Engelum, Dronrijp, Wergea?), vormen een competitie waarvan de winnaar (en wellicht de nummer twee?) zich plaatst voor de PC. Als nummer 16 toegevoegd aan de lijst. rutmer_cornelis_en_jacob_400Ziet u het al voor u: Van der Bos cs. krijgt in Arum te horen dat de wildcard-plek is gewonnen door Chris Wassenaar, Jacob Wassenaar en Cornelis Terpsta. Tuurlijk, zulke mannen gaan uit van eigen kracht, maar een vloekwoordje zal er toch wel even door het hoofd schieten, denkt u ook niet?
Ik denk dat het een enorme stimulans is voor kaatsers en oud-kaatsers om hun gezicht wat vaker te laten zien in juli. Een aanwas voor het aantal deelnames op de 1e klas-wedstrijden open inschrijving. De maand juli zal, nu nog meer dan voorheen, in het teken staan van het kaatsen. Engelum, als 3e organiserende vereniging in de cyclus, kan weer rekenen op 64 partuur. Ik ben ervan overtuigd! Ik ben, na het plan twee jaar overdacht te hebben, om, en hoop dat u, nadat u er natuurlijk ook even over na hebt gedacht, dat ook bent.
200.000 mensen begroetten de charismatische Kroaat Ivanišević bij binnenkomst in Split, een volksfeest volgde. Moet u uzelf eens indenken wat er in Franeker gebeurt als Erik Seerden er nog een keer met de PC-winst vandoor gaat...


 


 

Meer schrijfwerk

Share |