Jan Hospes

Nynke Sybrandy

10408898_793872567319064_666764409491725170_n_400Ik parkeer m’n Skoda Fabia aan de Mondriaanstraat in Leeuwarden en zet Lenny Kravitz - Stop Draggin' Around wat zachter. Door het voorruit zie ik drie jongetjes voetballen op een Cruijff Court’tje, wat me, als sportdocent, vrolijk stemt. Ik stap uit, sla de deur dicht en kijk om me heen. Het eerste wat me opvalt is dat de straat leeg is en dat er erg weinig Mondriaan te zien is in de Mondriaanstraat. Geen kubistische kunstwerken of -schilderijen, zeg maar. Nee, alleen armetierige flats die elk moment in elkaar lijken te kunnen storten. Maar goed, het verleden heeft me al geleerd dat je nooit op het uiterlijk van het beestje af moet gaan en dus heb ik er zin in!
Ik heb vandaag een afspraak met Nynke Sybrandy, de in Leeuwarden studerende hoofdklasse-kaatster uit Dearsum. Ze zou eigenlijk al in de herfsteditie van De Bûtser komen, maar tentamens, schooldagen en een reis naar Sri Lanka gooiden vorig jaar roet in het eten. Daarom vandaag dus, op de door Martin Bril bedachte rokjesdag.
Omdat ik geen idee heb welke flat ik moet hebben, bel ik Nynke op. Met opgewekte toon neemt de jongste Sybrandy-telg op en na enkele aanwijzingen zie ik op de vierde verdieping van een flat links van me, Nynke uitbundig zwaaien. Ik begin te lachen en zwaai terug. Over de telefoon vraag  ik waar ik verder langs moet lopen. Nynke geeft me instructies en een minuut later sta ik in de lift die op weg is naar de bovenste verdieping van de Mondriaanflat.  


Nadat ik door een lange hal ben gelopen ben ik bij het huisnummer aangekomen. Ik bel aan. Voetstappen naderen de deur en ik zie dat deze wordt opengedaan. Het lachende gezicht van Nynke komt vanachter de deur tevoorschijn. Ze verwelkomt me: “Hé Jan, wat leuk dast d’r bist! Kom binnen!”  Ik volg Nynke door het studentenhuis – lekker rommelig -  naar de gezamenlijke 293446_3898261209598_241219894_n_400woonruimte. We kletsen wat bij want de laatste keer dat  we elkaar troffen was tijdens het NK Sprint in Groningen, ergens in februari. Na tien minuten besluiten we dat we het interview buiten gaan houden omdat het  mooi weer is. Of ik ook iets te drinken wil voordat we gaan beginnen, vraagt Nynke.  “Ja, kofje. Lekker.”
Nadat de koffie is gezet gaan Nynke en ik op het balkon zitten. Het moet gezegd: het is een prachtig uitzicht. Vanaf het balkon kijken we uit over de stad en rechts van ons prijkt het Leeuwarder Bos. De volop schijnende zon maakt het plaatje af. Nynke geeft aan dat het uitzicht ’s avonds ook schitterend is als de stad mooi verlicht wordt door de huiskamerlichten. Ik heb er meteen een beeld bij. Een mooi panorama.
Nynke heeft inmiddels de laptop op schoot neergezet en heeft Spotify opgestart. Want daar gaan we het over hebben vandaag: muziek! Het doel is om Nynke beter te leren kennen via de muziek die ze luistert. Muziek is immers de taal van het hart, aldus Ernst Hohenemser, Duits aforismenschrijver en filosoof. 

De opdracht die Nynke via WhatsApp had gekregen was simpel: kies zes (immers seis earsten is út) van je favoriete nummers uit. Als mensen die nummers hebben beluisterd, dan moeten ze de mooiste, lichtste en donkerste hoekjes van je ziel hebben bezocht.

Om het ijs wat te breken, immers je ziel op tafel leggen doe je niet elke dag, vraag ik aan Nynke wat ze van mijn lijstje vond. Ik had er ook zes uitgezocht, namelijk.
Nynke: “Ja, er zaten mooie nummers bij. Eentje vond ik qua stijl ook erg op jouw sound lijken.”
marvin_gaye_400
Uiteindelijk wordt duidelijk dat Nynke het nummer What’s Going On van Marvin Gaye bedoelt. Kijk, daar maak je een interviewer blij mee! Maar goed, niet te lang zweven, want het gaat vandaag om Nynke en niet om mij. En dus zeg ik: Kom mar op mei it listje, Nynke! Hokker nûmers hasto foar my útsocht?”


Nynke’s List (6 earsten):

1e earst. Waar luister je tegenwoordig het vaakst naar?
MAJOR LAZOR & DJ SNAKE – LEAN ON   https://www.youtube.com/watch?v=ak0kaFy6in8           
Nynke: “Ik zit deze week in een tentamenweek. En als ik aan het leren ben dan zet ik vaak muziek op met een meer klassiek karakter. Iets rustiger, zeg maar. Dat leert makkelijker. Op het moment dat ik dan even pauze neem dan zet ik vaak even muziek op waar ik goed gevoel van krijg. En dit nummer heeft die werking, vandaar. Ik heb ‘m deze week al vaak gedraaid. Maar verder heb ik er niets mee, hoor. Niets speciaals in ieder geval.”
We praten nog even door over andere nummers die we tegenwoordig wel vaak draaien. Daarbij wordt Nynke enthousiast bij het horen van de naam The Cool Quest. Ze vindt het een tof bandje en vindt de stem van de zanger, Vincent Bergsma, zo mooi. Ik krijg een ingeving want ik ken Bergsma toevallig. 
vincent_bergsma_de_btser_400


2e earst. Welk nummer raakt je het meest?
EVA CASSIDY – AUTUMN LEAVES https://www.youtube.com/watch?v=zYPrZH6oyYc
Nynke: “Dit nummer vind ik echt heel fijn. De rust die er in zit spreekt me heel erg aan. Ik word er zelf ook rustig van als ik er naar luister. Het nummer is ook zo puur, door de gitaar en de zang samen. Ik houd daar van.”
Jan: “Nynke, dit is Jazz! Hoe ben jij met deze muziekstroming in aanraking gekomen? Het is niet bepaald mainstream, zeg maar. Ikzelf heb Jaren in Jazzcafé de Spieghel gewerkt, vandaar dat ik hier even naar vraag.”
Nynke: “Ik was vroeger altijd samen met een jeugdvriendin van me, Klaske Oosterhaven (nichtje van muzieklegende in Sneek Anne Oosterhaven), en zij kwam een keer met een cd’tje met deze muziek erop aanzetten. Ik was toen veertien of zoiets. Sindsdien heb ik er vaak naar geluisterd. Ik luister dus regelmatig naar Jazz.”

We luisteren samen aandachtig naar Autumn Leaves. Het wordt stil op het balkon, wat ik mooi vind. Op het kaatsveld wordt namelijk vaak alleen maar de fanatieke, enthousiaste en vinnige kant van Nynke zichtbaar. Ik ben blij dat ik nu ook eens haar zachte kant mag aanschouwen. Eva Cassidy, who would have thougt…
Nadat het nummer is afgelopen, complimenteer ik Nynke met haar keuze en geef aan dat ik het interview nu al geslaagd vind.  Nynke neemt het compliment met een lach in ontvangst.


3e earst. Naar welk nummer luister je als je chagrijnig bent? Of ergens van baalt. Of onzeker bent?
LINKEN PARK - NUMB https://www.youtube.com/watch?v=kXYiU_JCYtU
Nynke was er redelijk snel uit dat dit het nummer was die haar baalmodus het beste weerspiegelt, zegt ze. Ze geeft aan dat ze de energie van dit nummer heel vet vindt. Als ze eens chagrijnig is of ergens van baalt, dan kan ze op dit nummer haar energie even kwijt. En daarna is het vaak ook wel weer klaar.
Jan: “Je probeert een negatieve gedachte dus vaak ook snel weer om te zetten in een positieve?”
Nynke: “Ja, ik ben niet iemand die het negatieve gevoel heel lang leidend laat zijn in het dagelijkse functioneren. Ik probeer wel altijd zo snel mogelijk weer positief te zijn, zeg maar. En te blijven.”
Jan: “Heb je al eens hele heftige dingen meegemaakt? Privé of werk?” 11831752_10205711428679579_5264962287835859391_n_400
Nynke: “Nee, ikzelf ben gelukkig nog niet blootgesteld aan hele heftige gebeurtenissen. De dood van een dierbare, bijvoorbeeld. Wat dat betreft verloopt mijn leven redelijk voorspoedig. Gelukkig maar. Al kan ik me bepaalde zaken of gebeurtenissen wel aantrekken, hoor.”
Jan: “Zoals?”
Nadat ik deze vraag heb gesteld, neemt het gesprek toch een wending naar minder mooie momenten in Nynke’s leven. Nynke volgt op dit moment de Minor Forensische Psychiatrie en in die hoedanigheid komt ze tegenwoordig regelmatig in aanraking met mensen die wel zijn blootgesteld aan heftige gebeurtenissen.  Deze verhalen laten haar niet onberoerd, laat ze me weten. Ze geeft aan dat ze moet leren hier mee om te gaan, maar dat dit de ene keer makkelijker lukt dan de andere keer. Ook komen er nog privézaken die er behoorlijk hebben ingehakt ter sprake. We besluiten om deze verhalen niet in het interview te zetten, om geen pijn en verdriet bij andere mensen los te maken.
Dat Nynke over een groot empathisch  vermogen beschikt, is me door deze vraag wel duidelijk geworden.


4e earst. Naar welk nummer luister je als je je happy voelt?
RIHANNA – CHEARS https://www.youtube.com/watch?v=ZR0v0i63PQ4
Nynke moest bekennen dat ze had getwijfeld tussen twee nummers, maar Rihanna won het uiteindelijk toch.
Nynke: “Dit nummer vragen Wiljo (Nynke’s zus. De twee dames worden altijd in één adem genoemd.) en ik altijd aan als we op stap zijn en het geweldig naar onze zin hebben. Dan gaan we he-le-maal los!”
Er verschijnt een grote lach op Nynke’s gezicht. Ik heb het idee dat ze een bepaalde avond op haar netvlies heeft staan, maar weet dit niet zeker. Het is altijd een prachtig gezicht, de zusjes Sybrandy die uitbundig met elkaar aan het dansen en feestvieren zijn. Vaak gepaard met wat verbaal enthousiasme. De rest opzwepend en sommerend hetzelfde te doen, wat vaak ook janhospes.nl_01gebeurt. Dat de twee een ongelofelijke sterke band met elkaar hebben, is voor iedereen wel zichtbaar.
Jan: “Het is wel mooi hè, dat je zo’n innige band met je zus kunt hebben?”
Nynke: “Ja, dat besefte ik me vroeger nooit. Ik dacht dat alle zusjes zo met elkaar omgingen. Maar tegenwoordig word ik me er steeds vaker van bewust dat dit helemaal niet zo is. Ik ben dan ook dankbaar voor alle mooie momenten samen. Ik koester ze.”
Jan: “Wat was eigenlijk dat andere nummer dat je hier als antwoord had willen invullen?”
Nynke, lachend: “Men at Work – Down Under!”
We lachen beide!
I Didn’t see that one coming!



Hoe ben je eigenlijk in aanraking gekomen met muziek?
Nynke: “Dit komt door mijn mem, Aagje. Zij vond dat wij ons zo breed mogelijk moesten proberen te ontwikkelen. Dat was goed voor onze persoonlijke ontwikkeling. Sport en muziek waren daarbij voor haar onontbeerlijk. Voor de muzikale ontwikkeling ging ik naar de AMV-lessen die in Scharnegoutum werden aangeboden. Daar is het vuurtje aangewakkerd, kan ik wel zeggen. Nadien ben ik altijd met muziek bezig gebleven.“
Jan: “Is jouw heit, Ymte, ook een muziekliefhebber?
Nynke, lachend: “Dat is hij misschien wel, maar dat zie je er niet aan af. Haha! Heit is meer een stille kracht. Als hij iets wat wij zingen mooi vindt, dan zegt hij dat achteraf bijvoorbeeld tegen m’n mem. Maar niet zozeer rechtstreeks tegen ons. Wij horen het dan vaak weer van mem. Zo gaat dat wat. Maar dit is niet erg hoor, we weten dat hij trots op ons is en van ons houdt.”

5e Earst. Welke muziek moet er op de achtergrond opstaan als je met je lotsbestemming op het balkon zit?
LANA DEL REY – VIDEO GAMES  https://www.youtube.com/watch?v=cE6wxDqdOV0
Voor het eerst legt Nynke niet uit waarom ze het nummer zo mooi vindt, maar luisteren we er alleen naar. Ik ken het nummer niet, wat ik vooraf ook heb aangegeven, maar het is érg mooi. Na ongeveer anderhalve minuut doorbreekt Nynke het stilzwijgen. Ze vindt het onbegrijpelijk dat ik dsc_0012_400het nummer niet ken. Ik pareer haar door te zeggen dat Marvin Gaye op zich ook wel een redelijk bekende muzikant was. We staan gelijk. #generatiekloofje 
Nynke: “Dit nummer neemt je mee naar een andere wereld. Het heeft iets betoverends. Ik vind het echt heerlijk om naar te luisteren.”
Wat me opvalt is dat het wederom een rustig nummer is. En als Hohenemser gelijk had en muziek inderdaad de taal van het hart is, dan heeft deze jongedame diepere gronden dan de meeste mensen haar toedichten.
Ik richt m’n blik weer op de zon, die nog steeds z’n best doet maar wel aan kracht afneemt. Rokjesdag (het was de eerste warme en zonnige dag van het jaar) nadert z’n einde, besef ik me. Nynke staart ook naar de zon. We luisteren het nummer helemaal uit.

6e Earst. Stel, je hebt je laatste adem aan de wereld gegeven (stel dit overigens aub. zolang mogelijk uit). Waar stond je voor?  
RUDIMENTAL – FREE  https://www.youtube.com/watch?v=yttCIYaQ7QY
Samen luisteren Nynke en ik via YouTube naar Ann-Marie die een live versie vertolkt bij Giel Beelen in de studio. Het nummer is tekstueel gezien ijzersterk. Een zoekende ziel die af en toe momenten van vrijheid kent. Ik hoor twee tekstgedeeltes die meteen m’n aandacht grijpen.

This world ain’t exactly what my heart expected.
Try’na find my way someway.

En

Maybe something’s wrong with me
But, hey, at least I am free.

Nynke: “Ja, dit vind ik een stoere chick. Ze is anders, maar wel zichzelf. Ik probeer ook zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven.”

Afsluiting
Na twee uren muziek luisteren vind ik dit wel een mooie afsluiter. Ik denk ook dat ik inmiddels wel een goed beeld van wat voor persoon er naast me zit. En dus zit het schrijvende deel van het interview erop. Mission accomplished!
Jan: “Nynke, waar is die gitaar van je? We gaan muziek maken!”
Na de gitaar gestemd te hebben en even wat gezongen te hebben, besluiten Nynke en ik een deel van het nummer Son of a Preacherman van Dusty Springfield te coveren. Na twee keer nynke_optredendoornemen nemen we het nummer op, als aankondiging voor het interview. Het nummer staat er in één take op. Nynke zingt geweldig. Vrij. ’s Avonds upload ik het nummer op Facebook en merk dat onze uitvoering in de smaak valt. https://www.facebook.com/jan.hospes.5/videos/vb.100000597481103/1028708703825703/?type=3&theater 
Daarna denk ik nog even na over wat mijn eindconclusie is over Nynke. Wat vind ik van haar nadat ik haar top zes heb beluisterd en nadat ik met haar over het leven heb gesproken? Jelke Jan, mijn neefje die een tijdje een ruimte huurt bij ons huurt en die vroeger bij Nynke in de klas heeft gezeten, komt bij me zitten en bekijkt de video van Son of a Preacherman. Hij vindt het mooi, zegt-ie. Ik vertel hem over mijn interview met Nynke en over mijn bevindingen. En dat hij de groeten van haar krijgt. En dan gebeurt er iets moois. Jelke vat met één zin perfect samen wat ik in mijn hoofd al een tijdje denk. “Nynke is gewoan in alle opzichten echt in hiel leuk famke, Jan.”  Ik zeg tegen Jelke dat ik me daar na vandaag volledig bij aansluit en zet de computer uit.  


 


PS Na twee dagen was onze versie van Son of a Preacherman al ruim 2300 keer bekeken. We vonden dat we aan onszelf en de anderen verplicht waren hier wat mee te doen. Kortom, u  hoort nog van ons! Huiskamerconcertjes! J  Voor interesse kunt u contact opnemen met info@janhospes.nl.


 nynke_kaatsen

Meer schrijfwerk

Share |